Για την εκπαίδευση

Η εκπαίδευση σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι ουδέτερη. Η εκπαίδευση είτε υπηρετεί το status quo, είτε το αλλάζει. Υπηρετεί είτε τον τρόπο που είναι τα πράγματα, ή το πώς θα μπορούσαν να γίνουν. Έτσι, ακόμα κι αν δεν φαίνονται ξεκάθαρα οι πολιτικές ενός συγκεκριμένου συστήματος, ενός σχολείου ή μιας τάξης, αυτές είναι πάντα εκεί. Είναι μύθος ότι μπορεί κανείς να είναι ουδέτερος, και αυτοί που φωνάζουν και καλούν για ουδετερότητα, στην πραγματικότητα, μας καλούν και μας φωνάζουν να μην πειράξουμε το καθεστώς, την ισχύουσα τάξη πραγμάτων.

Bill Ayers, συνέντευξη στον Πολίτη, 28-6-2009

Για την εξέγερση στο Ιράν

1. Το ζήτημα έννεν η αλλαγή του προέδρου αλλά η ανατροπή του αυταρχικού ισλαμικού καθεστώτος. Ο Μουσαβί, κόντρα στο τι μας λαλούν τα Δυτικά μήντια, εν στη τελική άνθρωπος του συστήματος τζιαι δεν αποτελεί ουσιαστική εναλλαχτική επιλογή.
http://www.banoufilm.blogspot.com/

2. Αλληλεγγύη στους εξεγερμένους Ιρανούς πολίτες. Όπως εκαταφέραν πριν 30 χρόνια να ανατρέψουν το καθεστώς του Σάχη, έτσι τζιαι σήμερα μπορούν να καταφέρουν να ανατρέψουν τους μουλλάες που εκαπηλευτήκαν την Ιρανική επανάσταση.

3. Τυχόν Δυτική ιμπεριαλιστική επέμβαση θα είναι καταστροφική για την εξέγερση καθώς θα ενισχύσει τους Μουλλάες που θα αναλάβουν ρόλο πατριωτικής αντίστασης τζιαι θα αφήσει εκτεθιμένους τους διαδηλωτές στην Ιρανική κοινή γνώμη. Δεν μπορεί η Δύση να ανατρέψει το Ισλαμικό καθεστώς. Η ανατροπή του μπορεί τζιαι πρέπει να είναι έργο μόνο των Ιρανών.

Για την καταστολή στην Παλαιστίνη

...Το Ισραήλ σήμερα εξάγει $1,2 δισ σε "αμυντικά" συστήματα στις ΗΠΑ - μια τεράστια αύξηση από τα $270 εκατομύρια που εξήγαγε το 1999...Αυτό καθιστά το Ισραήλ τον 4ο μεγαλύτερο έμπορο οπλικών συστημάτων στον κόσμο, ξεπερνώντας τη Βρετανία...Τα κυριότερα προϊόντα και υπηρεσίες είναι οι υψηλής τεχνολογίας φράκτες, τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη, βιομετρικές ταυτότητες, οπτικοακουστικά μέσα παρακολούθησης, ταυτοποίηση επιβατών αεροσκαφών και συστήματα ανάκρισης φυλακισμένων - ακριβώς τα εργαλεία και οι τεχνολογίες που το Ισραήλ χρησιμοποιεί για να εγκλωβίσει τις κατεχόμενες περιοχές...Η Γάζα και η Δυτική Όχθη είναι υπαίθριες φυλακές. Είναι όμως και κάτι ακόμα: το πειραματικό εργαστήριο όπου δοκιμάζονται και ελέγχονται τα εργαλεία της "αντιτρομοκρατίας" των κρατών της Δύσης. Οι Παλαιστίνιοι δεν είναι μόνο στόχοι. Είναι και πειραματόζωα.

Naomi Klein, June 2007, The Nation
αναδημοσίευση περιοδικό Ανατροπή, Απρίλιος 2009

Για τη δημογραφική σύνθεση στο βόρειο μέρος της Κύπρου

...η σχέση της βόρειας Κύπρου με την Τουρκική Δημοκρατία, η οποία είναι ασύμμετρη και καθόλου αθώα, (επειδή εμπερικλείει και μια επεκτατική συνέπεια) είναι επίσης και "εσωτερική". Ο λόγος που αυτή η σχέση είναι και εσωτερική, είναι το γεγονός ότι λειτουργεί ως η κύρια δυναμική για την ανάπτυξη της ντόπιας καπιταλιστικής τάξης...
...τα διακεκριμένα μέλη της τάξης του κεφαλαίου στην βόρεια Κύπρο δεν αποτελούν απλά μια συνεργαζόμενη τάξη. Την ίδια ώρα όντας μια τάξη της οποίας οι αναπτυξιακές δυνατότητες έχουν ανατιναχτεί/παραλύσει, έχουν γίνει οργανικοί παράγοντες αυτής της διαδικασίας. Έτσι, η μεταφορά πληθυσμού, η οποία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες της ηγεμονίας της Τουρκίας πάνω στην Κύπρο, είναι επίσης αναγκαία για το κεφάλαιο στην βόρεια Κύπρο...

Muharrem Faiz, 2008

Η προοπτική της επανένωσης

Υπάρχει μια σοβαρή προοπτική οι συνομιλίες που διεξάγονται σήμερα να καταλήξουν σε συμφωνία μέσα στο επόμενο εξάμηνο και να οδηγηθούμε σε δημοψήφισμα στις αρχές του επόμενου χρόνου. Αυτή η υπόθεση στηρίζεται σε δυο δεδομένα. Ότι οι Ταλάτ και Χριστόφιας εκλέγηκαν πάνω στη βάση της δέσμευσης τους να λύσουν το Κυπριακό και άρα μια αποτυχία τους αναμένεται να τους στοιχίσει και πολιτικά και εκλογικά. Και ότι οι συνομιλίες δεν μπορούν να συνεχίζονται επ' άπειρον, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Ηνωμένα Έθνη θα απαιτήσουν σε κάποια στιγμή ξεκαθάρισμα της κατάστασης και επίρριψη ευθυνών σε περίπτωση αποτυχίας, κάτι που και οι δυο ηγέτες θέλουν να αποφύγουν. Για να εξετάσουμε την πιθανότητα της επίτευξης συμφωνίας, θα πρέπει να πρώτα να αναλύσουμε τον υφιστάμενο συσχετισμό των επανενωτικών και των διχοτομικών δυνάμεων που αναμένεται να παίξουν και τον καθοριστικό ρόλο αν όντως τελικά οδηγηθούμε σε δημοψήφισμα.

Παρόλο που είναι σχετικά νωρίς να γίνεται λόγος για στρατόπεδα των επανενωτικών και των διχοτομικών δυνάμεων καθώς τόσο το ΑΚΕΛ όσο και το ΔΗΚΟ δεν έχουν ακόμα ξεκαθαρίσει την στάση τους, μπορούμε να κάνουμε λόγο για τους πηρύνες αυτών των δυνάμεων όπως έχουν σχηματοποιηθεί από το 2004 ως οι σκληροί πυρήνες του Ναι και του Όχι. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι σκληροί πηρύνες των δυο αυτών πόλων, που στη σημερινή επίσημα διακηρυμένη στάση αναμονής αποτελούν ακόμα ακραίες μειοψηφίες, την περίοδο 2002-2004 κατάφεραν να θέσουν το πλαίσιο παρέχοντας τα επιχειρήματα της έσχατης στιγμής τόσο στον επανενωτικό όσο και στον απορριπτικό λόγο.

Από τη μια είναι λοιπόν οι επαναπροσεγγιστές και από την άλλη οι εθνικιστές. Οι επαναπροσεγγιστές προβάλλουμε και τονίζουμε το δικοινοτικό χαρακτήρα της Κύπρου και άρα και της λύσης στο πρόβλημα της, την αναγκαιότητα της συμφιλίωσης και της επίτευξης διαρκούς ειρήνης στην χώρα στα πλαίσια μιας διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Σε αυτή τη βάση επιτυγχάνεται η συνεύρεση της σοσιαλιστικής και της φιλελεύθερης τάσης που μπορεί και πρέπει να ολοκληρωθεί μέσα από την συνεργασία του ΑΚΕΛ με την φιλελεύθερη πτέρυγα του ΔΗΣΥ για την προώθηση της επανένωσης. Οι εθνικιστές από την άλλη προβάλλουν και τονίζουν τα “δίκαια” του Κυπριακού ελληνισμού και άρα μιας ελληνοκυπριακής λύσης που θα καταστήσει τους τ/κ μειονότητα και αφού αυτό είναι ανέφικτο τότε το κλείσιμο των οδοφραγμάτων και τη διατήρηση του στάτους κβο ως την δεύτερη καλύτερη λύση.

Μεταξύ αυτών των δυο πόλων της επανένωσης και του διχοτομικού στάτους κβο υπάρχει η σιωπηρή πλειοψηφία “της καλύτερης λύσης” που υποσχέθηκαν τόσο το ΑΚΕΛ όσο και ο Τάσσος Παπαδόπουλος αιτιολογώντας το Όχι τους του 2004. Αυτή η σιωπηρή πλειοψηφία του ήπιου Όχι τότε, θα πρέπει να ξανατοποθετηθεί σήμερα. Και εδώ ο Χριστόφιας ως πρόεδρος και το ΑΚΕΛ ως παράταξη έχουν νευραλγικό ρόλο. Με τη φόρμουλα “λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους”, και τον περιορισμό της εμπλοκής των ξένων, άνοιξαν σημειολογικά τουλάχιστον, την προοπτική της προώθησης μιας μη ιμπεριαλιστικής ή μιας λιγότερο ιμπεριαλιστικής λύσης. Θα μπορέσουν άραγε να υλοποιήσουν αυτή την προοπτική; Αυτό θα εξαρτηθεί από την κοινωνική δυναμική που μπορεί να αποκτήσει το επανενωτικό κίνημα το ερχόμενο φθινόπωρο. Η πρώτη απόπειρα το 2002- 2004 ήρθε ίσως βιαστικά, ένα μόλις χρόνο μετά τη διάνοιξη των πρώτων οδοφραγμάτων. Ας μην αφήσουμε να γραφτεί στην ιστορία ότι η δεύτερη απόπειρα το 2008-2010 ήρθε όταν ήταν ήδη αργά.

Για τον χαρακτήρα του πανεπιστημίου

...Με θεμελιακές αξίες την επιχειρηματοποίηση (λειτουργία με στόχο το κέρδος, εταιρική οργάνωση), την εμπορευματοποίηση (τα πάντα είναι προϊόντα, τα πάντα μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συναλλαγής) και την αλλοτρίωση ως αναπαραγωγή της κυρίαρχης κουλτούρας, η τριτοβάθμια εκπαίδευση μετατρέπεται από δημόσιο αγαθό σε υπηρεσία και οι μετέχοντες κατηγοριοποιούνται σε χρήστες - παρόχους υπηρεσιών. Με πυξίδα την ταύτιση των αναγκών του ανθρώπου με αυτές της οικονομίας, τα ιδεώδη που διέπουν την προωθούμενη αναδιάρθρωση του χώρου της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι αυτά που διέπουν το κυρίαρχο καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα: ανταγωνισμός, ευελιξία, επένδυση, τιμή, απόδοση κλπ...
...Το αποκοινωνικοποιημένο πανεπιστήμιο όχι μόνο δεσμεύει τη γνώση που (ανα)παράγεται εντός αυτού προς αποκλειστικό όφελος της ελίτ που εξυπηρετεί, αλλά και εμποδίζει την διάχυση της γνώσης στην υπόλοιπη κοινωνία, συμβάλλοντας στη διαιώνιση της ελίτ. Λειτουργώντας ως τράπεζα γνώσης, το πανεπιστήμιο (ανα)παράγει και συσσωρεύει τη γνώση που κυκλοφορεί στην κοινωνία διαχειριζόμενο αυτήν όπως οι τράπεζες το χρήμα...

(Για ένα ελεύθερο πανεπιστήμιο σε μια ελεύθερη κοινωνία, Αντιεξουσιαστικές κινήσεις Σερρών, Θεσσαλονίκης, Αθήνας, Πάτρας, Ιωάννινα, Αγρινίου, Κομοτηνής)

Αγώνας για τη μείωση του εργασιακού χρόνου

"Μετά από πληροφορίες ότι ορισμένοι υπάλληλοι ήταν τόσο ανέντιμοι ώστε να κάνουν το ρολόι που χτυπάει τη λήξη της δουλειάς να πηγαίνει μπροστά με τη βοήθεια βαριδίων, και να κάνουν το ρολόι που χτυπάει την ώρα που ξαναπιάνουν δουλειά να πηγαίνει πίσω με την βοήθεια άλλων βαριδίων, καθώς και ότι τα δυο ελεεινά υποκείμενα ο Φόουλ κι ο Σκέλερν, άφησαν σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, να γίνει αυτό το έγκλημα, δια τούτο διατάσσω κανένα πρόσωπο, για κανένα λόγο, να μην παίρνει υπόψη του κανένα άλλο ρολόι τοίχου ή χεριού εκτός από το ρολόι του Επιστάτη, το οποίο θα ρυθμίζει αποκλειστικά ο τακτικός του συντηρητής..."
Χυτήρια Κρόουλεη, Νόμοι, άρθρο 31 Διάταξη για την Επίβλεψη, 18ος αιώνας, Αγγλία
παρατίθεται στο βιβλίο του E.P. Thompson, Χρόνος, εργασιακή πειθαρχία και βιομηχανικός καπιταλισμός, 1973